…to taka, w której pot leje się z Ciebie strumieniami. A przecież wcale nie idziesz pod górę… Taka, w której ledwo możesz oddychać. A przecież nie minęła jeszcze ósma rano…

Pamiętacie, jak Ewka pisała, że nas filmowali w Teotihuacan, kiedy tańczyliśmy na Piramide del Sol? Ano, znalazłem dziś ten film na YouTube’ie!

Coraz więcej wniosków o dofinansowanie z Unii Europejskiej pozytywnie przechodzi ocenę formalną. Z danych zebranych przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego wynika, że we wszystkich programach, poza regionalnymi, wzrósł odsetek wniosków przechodzących ocenę formalną.

Po odnalezieniu dokumentów Ewki przejechaliśmy na południowy wschód – do Tanah Rata w Cameron Highlands. Jechaliśmy tranzytem przez Ipoh, a ja akurat byłem w trakcie lektury Czarnej linii Jeana-Christophe Grangé’a. Kto czytał, wie o co chodzi. Kto nie czytał – polecam! (Jak zresztą każdą książkę tego autora. Ale akurat akcja Czarnej linii rozgrywa się w Malezji.) Aha! W międzyczasie opuchlizna z nóg mi zeszła – równie nagle, jak się pojawiła. Do dziś nie wiem, o co chodziło… :)

Malezja powitała nas poważnymi kłopotami i kosmicznie drogim alkoholem. Ja ponadto jakoś musiałem sobie radzić z moim pseudo- (albo para-) DVT. Pomagał mi w tym lokalny Tiger i owoce morza.

Lipiec i sierpień to czas urlopów. A na urlopie, w nowym środowisku, można znaleźć niejedną ciekawostkę z branży, w której się pracuje. Na przykład taką, jak ta nadesłana do nas niedawno przez Grzegorza, naszego bliskiego współpracownika.

Krabi było ostatnim miejscem, jakie zwiedziliśmy w Tajlandii. Hat Yai nie liczę, bo tam tylko łapaliśmy vana do Malezji. O Krabi pisała już gdzieś Ewka, pisałem tutaj i ja. Potem Ewka napisała jeszcze trochę. Więc dziś tylko parę słów i pokaz fotek.

Byłem rozczarowany. Dwie tajskie wyspy, Pukhet i Ko Phi-Phi, obie położone na Morzu Andamańskim (czyli de facto na Oceanie Indyjskim) wspominam jako mocno przereklamowane. I zatłoczone. I drogie, i zatłoczone, i głośne. I nie wiem, czy wspominałem, że były zatłoczone. Głównie przez pijanych turystów, w dużej mierze australijskich. Ci ostatni chyba traktują Tajlandię jak Brytyjczycy Kraków. :)

Bywa i tak, że zdarza mi się dotrzymać jakiejś obietnicy, choć mam dość elastyczny stosunek do takich rzeczy. Na przykład zdarzyło się dotrzymać obietnicy dziś. Oto zaczynam wrzucać kolejne zdjęcia z Tajlandii. Ostatnie wrzuciłem jakoś w lutym… Oto Ayutthaya, kiedyś potężne miasto Syjamu, dziś – zarośnięta dżunglą atrakcja turystyczna.